Sommige plaatsen roepen niet enkel de sfeer van weleer op maar voelen ook aan als een echte thuis. Het zijn vaak plekken waarvan mensen zeggen : “Hier mag echt geleefd worden.”
Hier geen klinische look of woonkamer uit de boekskes waar je je amper durft te verzetten…
Hier stoort het niet of er iets scheef staat, een item niet meer perfect oogt, niet alles spik en span is.
Een stofje hier, een kreukje daar…nothing shiny anymore…
Alles heeft een verleden, een laagje.
Een “patina” zoals we het tegenwoordig zo mooi noemen.
It has soul, het vertelt een verhaal!
Opmerkelijk genoeg kijken we naar mensen vaak anders.
We zeggen soms van iemand “daar is nen hoek af“
Hij of zij is wat ongewoon. Hij heeft ze niet allemaal meer op een rijtje. Daar is iets mis mee. Er ontbreekt iets.
Maar is dat werkelijk zo?
Een oude kast zonder krasjes vertelt weinig.
Een boek zonder ezelsoren is misschien nog nooit uitgelezen.
Zijn het niet net die kleine onvolmaaktheden die iets of iemand interessant maken?
Misschien zijn onze hoekjes, littekens en eigenaardigheden geen tekortkomingen, maar net de dingen die ons karakter geven.
De dingen die ons uniek maken.
We moeten leren onze imperfecties te omarmen.
En wat minder de mensen aan de kant schuiven, zoals we vaak met oude meubels doen!
Wij houden gelukkig nog van dingen met nen hoek af!
Niet ondanks hun verleden, maar dankzij hun verleden.
En dat geldt ook voor mensen!
Phuro! 
Plaats een reactie